Wie ben ik
Mijn naam is Cees B. ik ben geboren in 1952 te Bergen op Zoom en na mijn middelbare schooltijd (HBS) ben ik begin jaren 70 tijdens militaire dienstplichtvervulling in aanraking gekomen met fotografie. Toen de eerste ontdekkingen en ervaringen opgedaan, die duidelijk naar meer smaakten.
De doka was een plaats waarin je al je creativiteit op enerverende manier kon botvieren en zo steeds weer een verrassend eindprodukt kon creëren.
Echter de foto (proberen te) maken gaf mij, soms nog meer voldoening, dan het eindprodukt zelf.
De weg ernaar toe bleek interessanter dan het bereiken van het doel; een geslaagde print.
Als fotograaf heb je de bedoeling om de kijker iets van jouw zienswijze op het object te showen.
De daarop volgende jaren passeerden diverse stijlen / technieken / onderwerpen en volgde ik al snel wat cursusjes om mijn kennis op te vijzelen. Het hele scala van natuur-/landschap-/macro-/architectuur-/reis- en mens-fotografie heb ik doorlopen. Ook toen de kleurendoka haar intrede deed en dit proces hanteerbaar werd. Ik ging actief deelnemen aan fotoclubs, deed opleidingen CKE en fotovakschool, ja alles wat op mijn fotografische weg kwam, wilde ik proeven, ondergaan of ervaren.
Met soms verrassende ontwikkelingen en gebruikelijke zijwegen of valkuilen, maar het bleek dat; mensen toch mijn meest begeesterende onderwerpen waren en omdat ik als man kennelijk toch meer oog voor het andere geslacht had, was de richting en thema in al de jaren "gerijpt".
Later werd ik gevraagd om deel te nemen aan regionale portretgroep, omdat mijn ingezonden werk kennelijk opviel. Het contact - via de lens met model - geeft mij nog steeds de meeste voldoening.
In wezen ben ik weer terug bij het begin: "de reis naar.... vind ik belangrijker dan het doel"
Thans werk ik zowel analoog (Hasselblad) als digitaal (Minolta) waarbij ik de foto qua belichting/techniek vanaf de basis in orde wil hebben; dus ik ben nog steeds geen voorstander of frequente Photoshopper (die uitgebreide gereedschapskist) laat ik zoveel mogelijk ongemoeid.
Tot slot men noemt mij vaak een "ogen"fotograaf en mijn adagium is:
"Zonder LICHT is er geen ZIEN"